Alles is projectie

Als Kim van Kooten ooit een vervolg op de films ‘Alles is liefde’ en ‘Alles is familie’ schrijft, zou de titel misschien ook wel  ‘Alles is projectie’ kunnen zijn. De grootste dooddoener als je met iemand een gesprek voert en hij of zij zegt:
‘Ja maar dat is wel projectie hoor.’
Dan kan je eigenlijk niks meer. Maar het is een waarheid als een koe. We projecteren allemaal, de hele dag door, van alles en nog wat, vaak zonder ons daar bewust van te zijn. Projectie heeft op het diepste niveau altijd te maken met ‘familie’ en ‘liefde’, vandaar het idee voor een opvolger van bovengenoemde films.

Delphine Boël

In de loop der jaren, door schade en schande wijs geworden durf ik wel te zeggen dat ik projecteer. Al jaren volg ik bijvoorbeeld de dappere Delphine Boël uit België. Zij is een kunstenares en maakt interessante kunst die soms niet veel aan de verbeelding over laat. Naast haar verfijnde werken, zijn er grote fallussen en vagina’s in de kleuren van de Belgische vlag te bewonderen. In mijn boekenkast staan twee boeken die over Delphine en haar geschiedenis gaan. ‘Een verhaal over liefde en onmacht’, geschreven door Pieter Dewever en ‘De navelstreng doorknippen’ van haar eigen hand. Hoewel ik mijn boekenkast vaak opruim en veel weggeef, koester ik deze boeken van Delphine Boël alsof ze van een dierbare  zijn.

Haar juridische stappen volg ik met interesse. Wat is zij een dappere vrouw en wat een kracht en lef heeft zij om haar eigen vader voor het gerecht te slepen. Hoe is ze al die jaren op de been gebleven? Boeiend ook dat journalisten schrijven: ‘Ze doet het niet voor het geld’. Ik vraag me dan altijd af, hoe komt iemand erop om dat te denken? Heeft dat de maken met de hongerloontjes van journalisten? Zie ook daar de projectie?

Buitengesloten worden

Veel mensen met een uitgesproken mening weten niet wat het betekent om je eigen biologische vader niet te kennen. Vaak zijn dat mensen die gewoon een vader hebben die in hun jeugd met zijn broodtrommel onder de snelbinders naar zijn werk fietste. Een vader die hun moeder een aai over de bol gaf en op zondag het vlees sneed en een robbertje vocht met zijn bloedjes van kinderen.
‘Het woord ‘vader’ betekent letterlijk ‘omheining’. Een vader beschermt zijn kinderen door een denkbeeldig hek om ze heen te zetten zodat ze zich veilig voelen,’ vertelt dé familietherapeut van Nederland, Else Marie van den Eerenbeemt zo mooi in de podcast van Gijs Groenteman ‘Met Groenteman in de kast’.

Buitengesloten worden en verworpen door je eigen ouders is het ergste wat je als mens kan overkomen. Dat druist in tegen alle universele natuurwetten. Elk kind is onlosmakelijk verbonden met zijn eigen biologische ouders. Daar kan geen rationeel argument of logica tegenop. Dat moet de voormalig koning van België ook donders goed weten. Als hij díe emotionele intelligentie niet had, toch een soort menselijke (basis) (kennis), hoe kon hij ooit het Belgische Koninkrijk dienen? Leiderschap kan toch niet bestaan zonder emotionele intelligentie?

Andere tijden

Uiteraard waren het andere tijden, de (witte) man (lees: de lineair denkende man) had de macht en kwam er (eeuwenlang) mee weg dat hij verzetjes had en zijn eigen nazaten kon verdoezelen. Er was zelf een term bedacht voor de kinderen die uit de avontuurtjes van die mannen geboren werden: ‘Bastaardkinderen’. Een woord waar geen enkel spoor van liefde in valt te ontdekken en de schuld volledig bij het kind neerlegt. Je zou maar zo’n titel meekrijgen bij je geboorte. Voor altijd gebrandmerkt en beschimpt door de omgeving.

Bastaard wint van voormalige koning

Gelukkig leven wij in 2020. De privileges van de man lijken langzaam minder te worden en ook met macht en/of geld alles kunnen wegpoetsen is niet meer zo vanzelfsprekend. Dat Delphine Boël na zeven jaar haar rechtszaak om erkenning heeft gewonnen is een mijlpaal. Het geeft vertrouwen in een eerlijk rechtssysteem dat een ‘bastaardkind’ kan winnen van een voormalige koning en laat zien dat er wat veranderd is in de maatschappij. Wat zal er een last van de koninklijke schouders van prins Albert zijn afgevallen. Hij heeft het zichzelf en Delphine niet makkelijk gemaakt. De schade die hij haar heeft berokkend vanuit zijn rol als vader is groot en hoewel de juridische erkenning belangrijk is, als een pleister op den wonde, zou ik hem één advies willen geven om de pijn van Delphine een beetje te verzachten. Ik stel voor dat hij een nieuwe persverklaring geeft en recht in de camera zegt:

‘Lieve Delphine, ik heb het niet goed gedaan, ik ben er niet voor jou geweest als vader. Juist toen jij mij hard nodig had, liet ik je vallen maar ik ben blij dat je er bent en trots op jou als mijn dochter.’ Liefs je vader.

Zolang een voormalige koning zijn emotionele intelligentie niet op een rijtje heeft, is hij wat mij betreft met terugwerkende kracht de titel koning ‘onwaardig’ en mag hij alsnog van zijn toenmalige troon vallen.

Gelukkig hebben wij in Nederland een fijne koning die de tijdsgeest snapt. Onze koning Willem-Alexander heeft het hart op de goede plaats en met zijn emotionele intelligentie zit het meer dan goed.

Enne… in het kader van projectie. Ook ik ben een koningsdochter… van een voormalige leeuwenkoning uit een klein Veluws dorp.