‘Goedemorgen, ik heb een nieuwe identiteit gekregen en zou graag wat administratieve formaliteiten willen regelen.’
De man achter het loket op het stadsdeelkantoor in Amsterdam knippert met zijn ogen en kijkt me aan alsof mijn vraag de gewoonste zaak van de wereld is. Tuurlijk weet ik dat het geen gangbare vraag is die ik stel maar ergens beleef ik daar plezier aan. De wereld een beetje ontregelen.
‘Mag ik vragen, zit u nog in transitie? Bent u van man vrouw geworden? Of wordt u van vrouw man?’
‘Nee, ik blijf vrouw,’ zeg ik en probeer mijn gezicht in de plooi te houden. Zou hij me tuk hebben of denkt hij echt dat ik transgender ben?
De man kijkt mij aan zonder te blikken of te blozen, pakt zijn blauwe leesbrilletje en opent het computerscherm…

Nieuwe identiteit
Mijn identiteit is veranderd en dat is geen grap. Ik ben erkend door mijn biologische vader (Brouwer). De rechtbank van Amsterdam heeft hier vorig jaar juni een uitspraak over gedaan. Omdat je (nog) geen twee juridische vaders kan hebben, wetgeving is hier wel voor in de maak, is de erkenning door mijn stiefvader (Huisman) vernietigd. De wetgever heeft mij (helaas) niet de naam van mijn vader gegeven maar is teruggegaan naar de situatie van voor de erkenning door mijn stiefvader. Ik ben geboren als Jacqueline van Meerten en die achternaam heb ik terug gekregen.’

Delphine Boël
Mijn verhaal lijkt op het relaas van Delphine Boel, de Belgische prinses die zeven jaar lang een juridische strijd heeft moeten voeren om erkend te worden door haar vader Albert, de voormalige koning van België.
Bij mij ging het sneller. Op drie maart 2020 heeft mijn advocaat een verzoekschrift naar de rechtbank van Amsterdam gestuurd, op 24 juni 2020 is mijn eis toegekend en heb ik de zaak gewonnen.

Geluksvogel
Je zou kunnen zeggen dat ik een geluksvogel ben met zo’n vader. Zeven jaar procederen heeft hij mij in ieder geval bespaard. Een nieuwe naam, het einde van een juridisch proces en sinds een paar dagen is het ook administratief rond. Tijd voor een stukje taart. Het feest om het te vieren gaat komen met veel mensen die lekker dicht op elkaar staan, dat moment daar wacht ik op.

De enige Jacqueline van Meerten in Nederland?
‘What’s in a name,’ zou Shakespeare zeggen. Voor zover ik weet ben ik de enige Jacqueline van Meerten in Nederland en misschien wel op de wereld. Dat idee vind ik leuk. Dat dan weer wel. Of ken jij toevallig nog een andere Jacqueline van Meerten?

 

 

Pin It on Pinterest